• Walking Football: gezellig en leerzaam toernooi


  • Het walking football team van VV Rhoon reisde vol goede moed af naar Smitshoek. De tactische bespreking vooraf was van Champions League-niveau: pijlen, looplijnen (voor zover toegestaan) en serieuze blikken alsof er minimaal een contract bij Feyenoord op het spel stond.

    *Wedstrijd 1 – Tegen Smitshoek*
    De uitvoering bleek echter van een iets ander niveau. Ondanks de uitstekende voorbereiding werd er met 3-1 verloren. Achteraf werd dit verlies professioneel goedgepraat: “Ja, we hebben gewoon verloren van de latere kampioen.” Een klassieker in de categorie mentale schade beperken.

    *Wedstrijd 2 – Tegen Rijsoord*
    Gebrand op revanche begon VV Rhoon vol overtuiging aan de tweede wedstrijd tegen Rijsoord. De tactiek was immers duidelijk… althans, op papier. In de praktijk leek het meer op een spontane interpretatie van moderne kunst. Resultaat: opnieuw verlies, 2-1.

    De conclusie na twee wedstrijden:
    Tactiek ✔️
    Begrip ✔️ (bij sommigen)
    Uitvoering ❌

    *Wedstrijd 3 – Tegen Hoekse Waard*
    Met het vege lijf in de poule besloot de technische staf het roer om te gooien. Nieuwe tactiek: “Hou het simpel.”
    En zie daar — iedereen begreep het! Gevolg: een zwaarbevochten maar glorieuze 2-1 overwinning.
    Het bewijs dat eenvoud soms echt het verschil maakt.

    *Plaatsingswedstrijd - Tegen Old Stars Maluku*
    In de strijd om plek 5 of 6 begon VV Rhoon moeizaam. Het werd uiteindelijk 3-3, wat al een klein wonder was gezien het spelbeeld.
    En toen… het moment van de dag.
    Laatste minuut.
    Jaap.
    Leeg doel.
    De bal ging
    niet…
    erin.
    De verbazing was zo groot dat men het in omliggende wijken nog steeds heeft over “die ene kans van Jaap”.

    *Strafschoppenserie (ja, echt)*
    Omdat er een winnaar móest komen, volgde een penaltyserie.
    En laat VV Rhoon daar nou nét de dag ervoor uitgebreid op geoefend hebben. Het zelfvertrouwen was dan ook torenhoog. Misschien iets té.
    De eerste twee penalty’s: raak.
    Bij beide teams.
    Toen kwam nummer drie…
    Genomen door iemand die — detail — niet bij de training aanwezig was geweest.
    Je voelt hem al aankomen.
    NAAST.
    Old Stars Maluku dacht: dank u vriendelijk, en schoot wél raak.
    Eindstand: VV Rhoon 6e.

    *Eindconclusie*
    De doelstelling om het toernooi te winnen werd nét niet gehaald.
    (En met “net” bedoelen we: bij lange na niet, maar we houden het positief.)
    Maar ach — er is gelachen, gevoetbald en vooral bewezen dat walking football allesbehalve saai is. 

    *Vooruitblik*
    Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen… En misschien:
    nóg simpelere tactiek
    verplichte penaltytraining voor iedereen.

    *Rini Barendregt: bedankt voor je originele verslaggeving van dit evenement!